BUTİMAR

“Ben hep, dünyada susmaktan daha iyi bir şey yoktur, butimar gibi olan insan daha iyi insandır diye düşünürdüm. butimar, deniz kıyısına çöker, kanatlarını açar, oturur tek başına.ama ben hiç de öyle yapamam şimdi..”

Sadık Hidayet

Çöl kurur.
Öfkeli bir nehrin suyudur kelimeler,
akar tümce,
okyanus olur…

Geride bırakacak hiçbir şeyin yoksa eğer,
ne mutlu,
bul bir deniz kıyısı; otur.

yetim heceler
tam tam dansı
yağmur duası…
4 ayak üstünde kedi.
Yalnızlık kimine kötü.

Çöl kurur,
sen geçmişi düşün dur.
Koca bir okyanus,
deniz kabukları,
söylenmemiş sözler…

Bilmek istiyor muyum Butimar’ın lanetini?
Bir suyun gölgesine hapsetmeli miyim kendimi?
Sevemem kimseyi, kendimden başka;
Şüphe yok, silinecek, bel bağlayamam aşka…

Haydi çal gene o hüzün şarkısını,
bir salyangozun kabuğundan üfle yalnızlık tınısını.
Beni camiye götür,
İğne noktalarımı tek tek yıka; sakın günah değmesin bakire yanlarıma.

Geride bırakacak hiçbir şeyin yoksa eğer,
ne mutlu,
bul bir deniz kıyısı; otur.

Peki ya halimiz?
Vay bize.

Hatalı evrim, katliam sonuç: İnsan.
Ne olurdu yani Butimar olsan?
Bir tuzlu gözyaşı,
yalnızlığa yosun tutmuş bir kaya…
ölümden korkma,
ölümden korkma….

Düşün, çalış, üre, öl.
Düşün, çalış, üre, öl.
Düşün, çalış, üre, öl.
Neyin uğruna?

Yalnızlık bir sapa uçurum.
Yalnızlık Butimar’da kader.
Bir tuzlu göz yaşı,
Ya deniz kurursa?

Çöl kurur.
Öfkeli bir nehrin suyudur kelimeler,
akar tümce,
okyanus olur, yetmez.
Roman yazsan ne fayda.
Neyin uğruna?
Neyin uğruna?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir